εκεί
πάντα παρούσα
σε όλα τα ταξίδια
σε όλα τα πρόσωπα
σε όλα τα τοπία
σαν αεράκι συμπαντικό
που σε περιτυλίγει
διώχνοντας κάθε σκιά
οραματίζομαι το κάπου κάποτε
την ψευδαίσθηση
της αιωνιότητας της στιγμής
πολλών στιγμών
ασύλληπτων
ανολοκλήρωτων
γλυστράω στο χρόνο
κι επιστρέφω ευάλωτη
με προφανή επιθυμία
άοπλη μπροστά στη θέση υπεροχής
που σου παραχωρώ
και με την αιωνιότητα
ακόμη να συγκριθείς
πάλι νικήτρια θά΄σαι
αχ Αγάπη, Αγάπη Πανδαμάτειρα…
μόνο εσύ μας εξανθρωπίζεις αληθινά…
