Γράμμα στον Π.

Αγαπημένε μου Π.,

Στο αποκορύφωμα της πρώτης σου νιότης, είχα την τύχη να παρευρεθώ στη δική σου μεγάλη βραδυά της χαράς.

Έ λ α μ π ε ς ! Όλες οι εμπειρίες που προηγήθηκαν τα περασμένα χρόνια, έθεσαν τα θεμέλια του ολοκληρωμένου άντρα που αντίκρυσα να περιφέρεται πανέμορφος, σίγουρος και δικαίως περήφανος για το φτάσιμο και την καλλιέργεια του. Κι ακόμη μία φορά κατάφερα να καταπνίξω τα όποια δάκρυα συγκίνησης πίσω από ένα μόνιμο χαμόγελο που δε δύνατο να εγκαταλείψει τα χείλη μου. Ο μικρός μου αδερφός μεγάλωσε…ίσως είναι λάθος να σου φέρομαι προστατευτικά, αλλά αυτό φαίνεται να είναι μοιραίο, δε θα πάψει ποτέ. Σκοταδιάζω και μόνο στη σκέψη πόσα σύννεφα, καταιγίδες και συμπληγάδες μπορεί να σου επιφυλάσσει η ζωή. Μέσα βαθιά μου, όμως, γνωρίζω ότι θα πάρεις τις σωστές αποφάσεις, με κύριους γνώμονες την καρδιά, το μυαλό και τις ανθρώπινες αξίες που μας απομάκρυναν πάντα από τα χαμερπή και τις μικροπρέπειες.

Στη μνήμη μου έχουν καταγραφεί ανεξίτηλα εικόνες και λόγια από τα πολύ παιδικά μέχρι τα πρόσφατα χρόνια. Ατελείωτες ώρες συνομιλίας για μικρά και μεγάλα μας όνειρα. Αξέχαστες συζητήσεις με ασήμαντες αφορμές όπου απλά ο ένας δοκίμαζε τα όρια του άλλου. Και η εμπιστοσύνη πάντα αμοιβαία κι αλύγιστη…Ας ελπίσουμε ότι θα προστεθούν κι άλλες, νέες κοινές αναμνήσεις που θα συνεχίσουν να διανθίζουν τα μετέπειτα περιβόλια της ζωής μας. Εύχομαι, ακόμη, να είναι πολλές οι χαρές που θα σε συνοδεύσουν σ΄αυτό το νέο σου ξεκίνημα.

Καλή τύχη, καρδιά μου…

Με ανεξάντλητη αγάπη,

η αδερφή σου Μαριάννα.