Επί σκηνής

Επί σκηνής…

παραφράζοντας κι ερμηνεύοντας

τα ανεμοσκιρτήματα των ψιθύρων.

Παλλόμενη μνήμη

σα νηπίου ξεφάντωμα.

Οι λέξεις σαγηνεύουν…

αλλά το νόημα

κρύβεται στα γυμνά κενά.

Ανοιχτά παράθυρα στο αστραποβρόχι

και ο ήχος της φωνής

ν’ αναρριχάται περήφανα,

στριφογυρίζοντας με χάρη

προς τους ουρανούς,

σα λευκός καπνός

τελετουργικής απόλαυσης

ενός χειροποίητου 

κι αυτοσχέδιου τσιγάρου…

Ονειροπέραμα στα ακροδάχτυλα,

πριν τις τσουλήθρες και τις τραμπάλες,

πριν τις τελείες και τις παύλες…

Ανηφόρα…

μετά μόνο άμμος

να γλυστράει και να έλκει προς τα κάτω.

Σκόνη στα μάτια και ιδρώτας,

ενέργεια σταλαγματιάς από λάσπη

που εκσφενδονίζεται μέχρι τον εξώστη.

Επί σκηνής…

παραφράζοντας κι ερμηνεύοντας

τα ανεμοσκιρτήματα των ψιθύρων.

Διαδραστική αντανάκλαση

ανάμεσα θεατού και αθέατου.

Η Σιγή και η Γνώση,

η Ομορφιά

και το Φως…