Αντιστρεφόμενη ορμή,
συγχώρεση στο μεταίχμιο
κι άφεση διλημμάτων…
Ξεπέρασες τον άνεμο της άμπωτης
και τώρα αναζητάς τη στιγμή
της διάσπαρτης γνώσης.
Ένας μεσσίας εκτός φυσικού πλαισίου,
ταγμένος εξ αρχής
στο ένστικτο των πρωτόπλαστων
μιας περιχαρακωμένης μνήμης.
Σαν ένα μαρμάρινο χτυποκάρδι των αιώνων…
Πού ήσουν κρυμμένο τόσα χρόνια;
Έψαχνες διέξοδο να αναδυθείς
και να με πνίξεις
στην ομορφότερη θλίψη
που γνώρισε η γλύκα…
Ονειρωδεία μεγαλόπνοη!
Αθανάτων ζήση…
Προγονική διαίσθηση
και ιστορικό καρτέρι.
Ενέδρα πίσω από φύκια και όστρακα,
μέσα στα δίκτυα αλιευτικού,
ψάρια που λαχταράνε
εισπνέοντας οξυγόνο.
Μικρή παύση στο αδιέξοδο
της διψασμένης μου πηγής,
της διαχρονικής μου ουτοπίας…
Ψυχανέμισμα στις σταγόνες της βροχής
και στον αφρό των κυμμάτων.
Στροβιλιζόμενη ξεψύχησα
στις νοτισμένες σελίδες
και στους αμμόλοφους
μιας αοράτης ερήμου.
Κι αναστήθηκα πάλι.
Μη γυρίσεις.
Όχι…Γύρνα…
Μαριάννα
