λαμπύρισμα

Περασμένης νυκτός το κατάλοιπο…

Παραλλήλως αντίθετα κτυπάνε οι ρυθμοί.

Το παιχνίδισμα της νιότης

που αντιστέκεται στο ικρίωμα του χρόνου.

Παραδίδομαι στο λαμπύρισμα του ήχου

και επιπλέω σε λιμνούλες σιωπής.

Όλα διπλά τα όνειρα μας,

καθρεπτίζονται σε ένα δάκρυ σκονισμένο.

Δε σε θέλω δεμένο…

Κάπου ελεύθερα, δως μου

απ’ το αίμα του κόσμου,

πότισε με, κρασί.

Δημοσιεύθηκε στο: on 23/04/2009 at 14:44 Comments Off